از بتهاى بىارزشتان متنفريم . و باز براى تاكيد افزودند : « ما نسبت به شما كافريم » ( * ( كَفَرْنا بِكُمْ ) * ) . البته اين كفر همان كفر برائت و بيزارى است كه در بعضى از روايات ضمن برشمردن اقسام پنجگانه كفر به آن اشاره شده است ( 1 ) . و سومين بار براى تاكيد بيشتر افزودند : « در ميان ما و شما عداوت و دشمنى هميشگى آشكار شده است » ( * ( وَبَدا بَيْنَنا وَبَيْنَكُمُ الْعَداوَةُ وَالْبَغْضاءُ أَبَداً ) * ) . و اين وضع هم چنان ادامه دارد تا به خداى يگانه ايمان بياوريد ( * ( حَتَّى تُؤْمِنُوا بِاللَّه وَحْدَه ) * ) . و به اين ترتيب با نهايت قاطعيت و بدون هيچگونه پرده پوشى اعلام جدايى و بيزارى از دشمنان خدا كردند ، و تصريح نمودند كه اين جدايى به هيچ قيمت قابل برگشت و تجديد نظر نيست ، و تا ابد ادامه دارد ، مگر اين كه آنها مسير خود را تغيير دهند و از خط كفر به خط ايمان روى آورند . ولى از آنجا كه اين قانون كلى و عمومى در زندگى ابراهيم استثنايى داشته كه آن هم به خاطر هدايت بعضى از مشركان صورت گرفته ، به دنبال آن مىفرمايد : آنها هر گونه ارتباطشان را با قوم كافر قطع كردند و هيچ سخن محبت آميزى به آنها نگفتند : « جز اين سخن ابراهيم كه به پدرش ( عمويش آزر ) وعده داد كه براى تو از خداوند طلب آمرزش مىكنم ، ولى در عين حال من در برابر خداوند براى تو مالك چيزى نيستم و آمرزش تنها به دست او است » ( * ( إِلَّا قَوْلَ إِبْراهِيمَ لأَبِيه لأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ وَما أَمْلِكُ لَكَ مِنَ اللَّه مِنْ شَيْءٍ ) * ) ( 2 ) . اين در حقيقت استثنايى است از مساله قطع هر گونه ارتباط ابراهيم

--> ( 1 ) « براء » جمع « برى » مانند « ظرفاء » و « ظريف » . ( 2 ) « اصول كافى » طبق نقل تفسير « نور الثقلين » جلد 5 صفحه 302 .